Yıl 1964 Ankara, Kurtuluş. Mahalle İlişkileri henüz bitmemiş. Ben Beş-Altı yaşındayım. Hayri ağabey Mahalle komşumuz, bizden çok büyük, 19 yaşında. Bütün mahalle çocuklarının ağabeyi. Burnumuz kanasa yanımızda, maçta kavga etsek ayırır, bilmediğimiz şeyleri öğretir. Kıbrıs karışık, katliam yapılıyor, savaşa girdik gireceğiz. Kıbrıs’ın başında Makarios (başpiskopos) var.

Hayri ağabey bir gün, mahalledeki 20-25 kadar çocuğu toplayıp, bizlere vücudu çeşitli hayvan, başı Makarios’a benzeyen pankartlar verdi. Pankartları mandallarla sopalara tutturduk. Benden 3 yaş büyük olan ablam da mandal torbasını taşıyor. Sokağın başından Siyasal Bilgiler Fakültesine kadar “İnek Makarios”, “Eşek Makarios”, “Kıbrıs bizimdir” diyerek yürüdük, büyükler bizi alkışladı. Ertesi gün, yanlış hatırlamıyorsam  Hürriyet veya Milliyet gazetesinde Kurtuluş çocukları yeni bir oyun öğrendi “Miting” diye haberimiz çıktı. Bu benim hayatta katıldığım ilk mitingdi. Tabi bu olay bizim için bir oyundu.

Hayri ağabeyler bir yıl sonra mahalleden taşındılar. Bugün 49 yaşındayım. O günden sonra ondan bir daha haber alamadım. Hayri ağabey sağ mısın bilmiyorum, ama keşke bu yazımı okuyor olsan da sorularımı cevaplasan, kafam çok karışık.

Hayri ağabey, senden sonra bu yaşa gelene kadar büyük olaylar yaşadık. Bizleri “sağcı” veya “solcu” diye birbirimize kırdırdılar. İhtilaller oldu. 1974 yılında Kıbrıs Barış harekâtını yaptık ama bugün bizi almak istemeyen bir Avrupa birliği için Kıbrıs’ı Rumlara vermek istiyorlar. Özelleştirme adı altıda bütün bankalarımızı, fabrikalarımızı sattılar elde edilen gelir, dış borcumuzun bir yıllık faizini  bile karşılamıyor.

Ha unutuyordum bu günlerde AKP denen siyasi bir parti var başımızda. Hayri ağabey, 1984 yılından beri PKK denen bir terör örgütü ile uğraşıyoruz. Terörist başını yaklaşık 10 yıl önce yakaladık. Şimdi Marmara da özel bir adada  ikamete mecbur edilen  bu zat 30-40 bin insanımızın ölümüne sebep oldu. Başbakanımız bu zata “sayın” dedi. Bunun üzerine, Şehit Anaları Derneği’nin açtığı “üç kuruş bedelli” tazminat davasını kaybetti. Bu nasıl iş ağabey? Bizim zamanımızda Makarios’a veya devleti bölmek isteyen birine sayın denir mi idi?

Bizim zamanımızda bir İdeoloji çatışması vardı.Sol kesim Küba ve Fidel’ci, bazı sağ’cılar da Amerikancı idi.Güya bu iki devlet birbirine düşmandı. Türkiye’de de insanlar sırf bu yüzden birbirini kırıyordu.Şimdilerde herkes Paracı oldu. Ne İdeoloji kaldı ne İnanç.O Yıllarda biz bir Eyfel kulesini bilirdik.Şimdilerde “İkiz Kuleler” revaçta. ABD Başkanı bu haçlı seferidir diyerek( Irak’ı )işgal etti. Milyonlarca Müslüman kıyımı yaşandı. Kimsede ses yok. Hele dini siyasete alet edenlerden” Tık” yok.

Hayri Ağabey, O zamanlar, Siyasilerimizin yanına yanaşmak bir mesele idi.Şimdilerde ise Halkımızla Siyasiler İç İçe. O kadar samimiler ki. Halk Yöneticilerimize “ ANAM AĞLADI “ diyor. Yöneticilerimiz de “ ANANI DA AL GİT “ diyor. Peki Anası olmayanlar ne yapacak ağabey.??
   
İnsan haklarının şekli bile değişti be ağabey. Vatanı Bölmek isteyen, beşikteki bebeği öldüren teröriste insan hakları uygulanıyor. Bunların öldürdüğü vatandaşların insan hakları kimsenin aklına gelmiyor. Bugünlerde, çoğalan Ali Kemal kafasındaki bazı yazarlarda bu olayı destekliyor. Dış güçleri zaten saymıyorum ağabey.

Hayri ağabey, geçen gün Aktütün (Şemdinli-HAKKARİ) karakoluna baskın yapıldı ve 17 askerimizi şehit verdik. Şimdi televizyon denen bir alet çıktı.Bu kadar Şehit vermemize rağmen, İnan ne müzik kesildi ne dans. Acaba özümüzü mü kaybediyoruz ağabeyciğim? Yöneticilerimiz, hemen Irak’ın kuzeyinde kürt devleti kurmaya çalışan kişileri “siz PKK ya destek verdiniz” diye kınadılar. Ama dün Barzani denen zat ile devlet olarak masaya oturdular. Ağabey be, bizim zamanımızda Irakta kırmızı mı desem mor mu desem çizgilerimiz yok muydu? Şimdi değil renkli, hiç çizgimiz kalmadı. Şehidimize “kelle” denildi. Askerimizin kafasına çuval geçirildi. Şimdi de güvencemiz olan askerimizin, en üst komutanları ardı ardına artan bir şiddetle yıpratılıyor.
   
Kafamı karıştıran en güncel soruya gelince Hayri ağabey, dün Başbakanımız kendi grup toplantısında şöyle bir söz etti.

    "Bizim terörle mücadelede ilk yenmemiz gereken düşman öfkemiz olmalıdır. Terör örgütü askerime, polisime düşman gözüyle bakıyor ama biz bütün bu olanlara rağmen onlara 'suçlu' gözüyle bakıyoruz. İnsani yaklaşım ve demokrasi bunu gerektiriyor."

Hayri ağabey ben mi yanlış anlıyorum bana bir izah et. Tamam, konuşmanın tamamı bu değil bu insanlar da suçlu ama suçlunun da çeşidi var. Askerimizi, polisimizi şehit edip vatanımızı parçalamaya çalışan bu güruha “suçlu” diye hitap edilip terörist gözü ile bakılmazsa birçok yanlış ortaya çıkmaz mı ağabey?
 
Sen daha iyisini bilirsin ama ağabey, benim bildiğim terörist ile suçlu arasında çok fark var. Bireysel olarak hırsızlık yapana, gasp yapana v.b. suç işleyenlere suçlu diyebiliriz ama Vatanın birliği, bütünlüğü altına dinamit koymak isteyenlere hangi şartta olursa olsun vatan haini ve Terörist denir.
Hayri ağabey, Başbakanımız şimdi bunlara suçlu diye hitap ediyorsa, böyle davranırsa PKK’ lılar dan yakalananlar niye terör suçu ile yargılanıyor veya adi suçlardan yatanlar niye terör suçu ile yargılanmıyor?!... Peki bunlar ‘terörist’ değil de,sadece ‘suçlu’ ise, öldürülen polis ve askerimiz şehit sayılmıyor mu?! Şehit olmuyorlar ise, bunlara niye şehit törenleri yapılıyor, yaralananlara niye gazi maaşı bağlanıyor?! Bu fikre sahip zihniyetteki yöneticilerimiz niye şehit cenazelerine katılıyor ve bizden daha çok ağlıyorlar be ağabey. PKK yanlısı olmakla suçlanan ve bu gruba terörist demediği,’gerilla’ dediği için eleştirilen DTP partisi o zaman haklı mı oluyor?
   “SUÇ” “SUÇLU” “TERÖRİST” Kafam öyle karıştı ki, Dostoyevski’nin SUÇ ve CEZA romanını da okudum ama içinden çıkamadım.Sonraki yazılarımda daha çok sorularım olacak ama bunları cevaplarsan sevinirin be ağabey. Saygılar.
Necdet TÜRKÜZEL